9 Mayıs 2014 Cuma

Pope'un Şiirinde Zembla

Alexander Pope'un "Essay On Man" şiiri, Solgun Ateş'teki Zembla adının referanslarından biridir. Andrea Pitzer'in Nabokov biyografisinde alıntılanan, şiirin ilgili bölümünü ve çevirisini sunuyorum. Çeviriye yaptığı katkılardan ötürü kıymetli Ebru Kılıç'a teşekkürlerimle...




















Vice is a monster of so frightful mien,
As, to be hated, needs but to be seen;
Yet seen too oft, familiar with her face,
We first endure, then pity, then embrace.
But where th' extreme of vice, was ne'er agreed:
Ask where's the North? at York, 'tis on the Tweed;
In Scotland, at the Orcades; and there,
At Greenland, Zembla, or the Lord knows where.
No creature owns it in the first degree,
But thinks his neighbour farther gone than he:
Ev'n those who dwell beneath its very zone,
Or never feel the rage, or never own;
What happier natures shrink at with affright,
The hard inhabitant contends is right.


















Bir canavardır ahlaksızlık ürkünç çehreli
Nefret edilse de onu görmek gerekli;              
Lakin sık sık görünce, çehresine aşina olunca,
Önce katlanırız ona, sonra acır, kabulleniriz ardınca.
Fakat hiç bilinmez ahlaksızlığın sonu nerede:
Kuzey neresi?—York'tayken Tweed nehri üzerinde;
İskoçya’dayken Orkney adalarında; oradayken de
Grönland’da, Zembla’da, Tanrı bilir nerede.
Hiçbir mahluk sahiplenmez onu gerçek anlamda 
Sanır ki komşusu varıp ulaşmış kendisinden uzağa;
Hatta onun yamacını mesken tutmuşlar bile,
Gazabı hiç hissetmemiş, hiç kabullenmemişler de;
Mutlu insanları korkutup sindiren şeye
Katı mizaçlar sarılır doğrudur diye. 


Hiç yorum yok: