20 Eylül 2014 Cumartesi

Bir lemniskat mucizesi...



Ölen ipekkuyruk kuşunun gölgesiydim ben;
Pencere camının yalancı mesafesinde görünen.
Beynim vardı ve beş duyum (biri eşsiz),
Onun dışında ucubenin biriydim bendeniz.
Uykulu düşlerde ahbaplarla oynardım
Ama hiçbir şeyi kıskanmadım;
Belki sadece bir lemniskat mucizesini,
Bisikletin ıslak kumlara kayıtsızca çizdiği.

(Solgun Ateş, Birinci Kanto)















I was the shadow of the waxwing slain
By feigned remoteness in the windowpane.
I had a brain, five senses (one unique),
But otherwise I was a cloutish freak.
In sleeping dreams I played with other chaps
But really envied nothing --save perhaps
The miracle of a lemniscate left
Upon wet sand by nonchalantly deft
Bicycle tires.

(Pale Fire, Canto I)

Hiç yorum yok: